Nest

Soms weet je gewoon, hoewel je haren recht gaan staan bij de gedachte alleen al aan de eerste stap, dat je een veilige plek moet verlaten en opnieuw op weg moet, ergens anders heen, en zekerheid voor onzekerheid moet ruilen.

Het zal dan wel tegen 10 miles per hour op een Harley zijn, zoals Larry in The stand, na een zware val. En je koffer is zwaar en versleten. En je bent alleen wanneer je vertrekt.

Maar op weg moet je.

But nobody’s breezing
Through these swinging doors
Just ups and walks away
Everybody has to leave
Some blood here on the floor
Everybody pays
Everybody pays to play

Mark Knopfler. Everybody pays to play. Uit: Shangri-La. Mercury, 2004.

Leaving

Advertenties

About this entry