Dada

Moe van de dag met het hele gezin aan tafel. We eten, het is stiller dan anders.

Plots steekt de jongste zoon zijn linker hand op, doet zijn vingers open en dicht en zegt vrolijk: “Dada! Dada!” met een stralende lach zoals hij die alleen tevoorschijn kan toveren.

De oudste zoon schiet in een luide lach, dit heeft hij nog niet gezien, en wuift terug.
“Kijk, mijn broertje. Schattig, he?” roept hij. “Dat is mijn broertje!”

De jongste ziet dat hij succes heeft en herhaalt zijn vrolijke begroeting. De oudste krijgt de slappe lach en de ouders volgen.

Dat belooft, die twee.

Advertenties

About this entry