Koning van 9 maanden

Als een koning zat hij aan tafel, de zoon van 9 maanden oud; het brood voor zijn neus, dat bekeek hij nog niet.

Met rechte rug aanschouwde hij nog net het gevolg aan tafel, oudere broer, moeder en vader, die al druk aan het eten waren, en een voor een keek hij hen aan met een meewarige blik, zonder met de ogen te knipperen.

Zelfs de pogingen van zijn broer om hem aan het lachen te maken boorde hij genadeloos de grond in. Nee, deze vorst van nog geen jaar wilde niets te maken hebben met het plebs onder zijn dak en besloot naar buiten te kijken, handen op tafel, zonder een gebaar of geluid te maken.

Alsof wij er het liefste niet waren. En omdat het niet anders kon, alsof we gelukkig mochten zijn dat we in zijn aanwezigheid mochten vertoeven.

Het werd stil. Moeder en vader keken elkaar aan met een glimlach en dachten hetzelfde.

Advertenties

About this entry