Beste buurman/vrouw

Bedankt voor uw anonieme briefje in onze bus.

Of we het triestig vonden dat we de lamp in onze gang niet zelf vervingen? Eerlijk? Nee. De beheerder van het gebouw staat in voor onderhoud, en we hadden die al op de hoogte gebracht van het defect.  U was hen en ons voor. 

Maar daar wil ik het eigenlijk niet over hebben.

Ik moet u bedanken – hoewel ik niet weet wie u bent. Ik begrijp nu veel beter waarom mensen op het VB stemmen, en op LDD en CD&V/N-VA.

U bent verzuurd.

U hebt een chique appartement, sociale zekerheid, vier artsen en drie ziekenhuizen in de buurt, een rustige straat, supermarkten met overvloed vlakbij, trams en bussen die u overal heenbrengen. Maar die ene lamp in de gang. En die speelstraat.

Ik zie nu beter hoe dat werkt, niet-probleem-oplossend denken. Niet de durf hebben om uw buur in de ogen te kijken en te praten. Overdag zegt u vast vriendelijk goeiedag tegen ons, maar uw maag brandt en u vloekt.

U stopt een naamloos briefje in de bus, zonder kennis van zaken, en daarmee is het voor u afgehandeld. Gal gespuwd. Het zuur blijft.

Als u zo omgaat met dagelijkse ergernissen, dan kan ik me voorstellen hoe u met grotere uitdagingen omgaat.

U bent bang. Kwaad. Ontevreden. Dat ze alles van u gaan afpakken. Dat niets nog gaat zoals het hoort.

Als we met elkaar zouden praten, zou u zinnen beginnen met “Ik ben geen racist maar…” En aan de toog zou u zeggen, “Och, het zijn geen kwade mensen, maar…”

Dat lage, verdoken, opkroppende, niets-verterende, duistere kantje van uw Vlaams-zijn, dat uw rug kromt en uw blik op de grond richt.  

Dat is uw ware stem.

Dus stemt u helemaal niet Vlaams omdat u probeert de complexe Belgische constructie te begrijpen en op lange termijn onze welvaart wil veilig stellen; probeert u niet te zien waar onze welvaart op gebouwd is, waarom het andere mensen in verre delen van de wereld minder goed gaat. 

U vindt Walen, asielzoekers en migranten – u gooit ze op één hoop want ze kosten geld – gewoon profiteurs. Weg ermee. En u gunt hen geen cent uit uw zak. U haat belastingen.

Empathie is u vreemd.

Ik zou graag in een wereld leven die zo eenvoudig is. Maar ik leef liever in de realiteit.

Desalniettemin, ik zou het graag met u bespreken. U bent altijd welkom, onze deur staat open voor iedereen.

Advertenties

About this entry