Is er leven op Pluto?

Ik dacht dat ik rustiger zou worden.

Hoe meer ik nadenk over hoe we hier vandaag leven, hoe verzuurd en verwend we hier zijn, hoe meer het knaagt. Hoe liever ik wil zien hoe het gras er aan de andere kant uitziet. 

Kun je geloven dat buren in onze straat onderscheid maken tussen mensen die in hetzelfde gebouw leven en mensen die in dezelfde straat leven? In de zin van: de ene gaat voor op de andere. En een speelstraat, dat is toch ambetant. En dat die hekken om twee na zes wegmoeten, meneer.

Godverdomme.

“Hoe kunnen we hier met onze kinderen wonen?” denk ik ’s avonds laat. Wat houdt ons in Vlaanderen? Wat mij betreft kan schrijven overal.

Ik denk: weg, hier. Boel inpakken. Verkopen. Verhuizen. Met het gezin naar de andere kant van de wereld. Opnieuw beginnen. Voor altijd. Emigereren. Expats worden.

En ik val in slaap.

Dromen van leven waar lucht is, licht, gras, bergen en een zee zonder dijk en appartementen. Waar mensen tevreden zijn met meer, met minder.

Wat houdt ons hier?

Kun je dansen op de maan? Zijn mensen overal hetzelfde?

Advertenties

About this entry