The house of no sleep

Al twee weken geen letter op papier voor mijn boek gezet.

Niet dat er geen inspiratie is. Ik weet waar ik heen wil, en het verhaal blijkt een nieuwe vorm van een idee dat ik al enkele jaren heb liggen. Dat helpt enorm om structuur aan alle ingevingen te geven.

Niet dat er geen tijd is. Kinderen zijn geen excuus. In tegendeel, de tijd die er dan is, gebruik ik voor mijn boek. Dat kan niet anders. Dat maakt kiezen juist makkelijker.

Maar de afgelopen weken waren heel vermoeiend, slaapgewijs. Een baby die ’s nachts huilt, dat schrijft moeilijk overdag.

In the house of no sleep zijn twee weken zo voorbij.

Advertenties

About this entry