Boek

Ik heb continu een harde kriebel in mijn buik: het voelt nog het meeste als een stressknauw.

Een representatief deel van mijn manuscript voor mijn tweede boek is onderweg naar een speler in het literaire veld. En ik wacht op een oordeel, een droog “ja” of “nee”.

Het kan nog lang duren voor ik wat hoor. Dat geeft niet, ik ben al lang onderweg.

Ik denk nog niet aan wat de gevolgen van het antwoord zullen zijn. Ondertussen schrijf ik verder. Werken is goed tegen stress. Werken is vooruitgaan. En er is nog veel werk.

Maar dat op de rand van voelen, als de cent die veel te lang tolde maar nog geen kant heeft gekozen, dat gaat nu even niet weg.

De weg is lang. Mijn weg is lang.

Advertenties

About this entry