Sterren zijn niet bang in het donker

We stonden nog even in pyama in de tuin. Het was een heldere nacht en we zagen de maan en de sterren.

We lazen Kikker is bang en toen was het bedtijd.

Na de slaapliedjes praatten we over bang zijn. Dat er niets onder zijn bed zat, moest ik zeggen, en dat we allemaal thuis waren, mama, papa, en de broer “en ik”, zei hij.

En dat hij bang is in het donker. En Kikker en Eend en Varken ook. En Haas ook, op het einde, even maar.

“Ik ben soms ook bang”, zei ik.
“Maar de sterretjes zijn niet bang”, antwoordde hij.

Toen kon hij gaan slapen.

Advertenties

About this entry