Ochtend

Zulke momenten, hoopt de vader, zal de zoon zich later nog herinneren. De zoon zit in pyama op het aanrecht in de keuken en ziet hoe de vader, ook in pyama, appeltjes snijdt en ze bakt in een pan en er hem af en toe eentje toestopt.

Ze praten met elkaar, over gisteren, over auto’s en blokken, en wat er vandaag allemaal gaat gebeuren. Dat bomma komt, en de nieuwe babysit ’s avonds, dat het vast gaat regenen.

De moeder slaapt nog even door, de straat is stil en grijs buiten. Straks begint de dag voor de stad, samen met het lawaai van verkeer in de ochtend. Nog even is de dag van de vader en de zoon.

Advertenties

About this entry